جامعه مجازی روابط عمومی ایران، بایدها و نبایدها ـ 2

چرا سرویس دهندهای عمومی نمی توانند جایگاه مناسبی برای وبلاگ روابط عمومی ها باشند؟
این جمله ای بود که پست قبل را با آن به پایان بردیم.

1 - وثوق خبری: برای بسیاری از بازدیدکنندگان، مطالب وبلاگ ها به شایعه نزدیک تر است تا واقعیت، مگر آن که وبلاگ مدت زیادی فعالیت داشته و صحت مطالب آن به تأیید همگان رسیده باشد. اما در وبلاگ های ناشناخته به دلیل اینکه ارتباط وبلاگ با سازمان مورد ادعای نویسنده به اثبات نرسیده است، تکیه بر مطالب آن اطمینان بخش نیست.
سرلوحه جامعه مجازی روابط عمومی ایران این است که کلیه مطالب درج شده در وبلاگ های فعال در epr.ir با اطمینان توسط روابط عمومی ها درج شده است. بنابراین شائبه هر بازدید کننده ای نسبت به  نادرست بودن مطالب از بین می رود.

2 - حضور در جامعه ای متجانس: سرویس دهنده های عمومی بی توجه به شاخه فعالیت تقاضا کنندگان و تنها با استناد به بخش های (category) فعال در آن سایت، وبلاگ ها را دسته بندی می کنند. به همین دلیل وبلاگ های سازمانی در انبوهی از وبلاگ های غیر مرتبط سرگردان می شوند. چنانچه تا کنون از این سرویس دهنده ها استفاده کرده باشید، پس از به روز کردن وبلاگ، نام آن در صفحه اول سایت مربوطه حک می شود. تصور کنید نام اداره شما در لابلای وبلاگ های موزیک و رمانس و ... برای لحظاتی به نمایش در می آید. اما در epr.ir فقط سازمان ها حضور خواهند داشت و بازدیدکنندگان و حاضرین به سادگی به ماهیت رسمی و معتبر epr.ir پی می برند.

3 -  ماهیت خبری: وبلاگ ها را با ماهیت های متفاوت می شناسیم. مطالب مختلف انتقادی، مذهبی، اقتصادی و .... با سبک های مختلف خبری و نگارشی، از جمله مطالب متنوعی هستند که در وبلاگ ها مشاهده می شوند. اما آنچه از نام و پیام epr.ir به نظر می رسد، حرکت در جهت ایجاد یک پرتال خبری است که خبرنگاران آن را مدیران و کارشناسان روابط عمومی تشکیل می دهند.

4 - روزنامه نگاری الکترونیک: طبیعتاً روابط عمومی ها با توجه به نوع مخاطبین خود، سبک خبری خود را با ادبیات روزنامه نگاری الکترونیک همسان می کنند و مطالب به دور از خشکی اخبار سخت و خلاصه تر و موجز تر اخبار روزنامه ها به بازدیدکنندگان ارائه می شوند.

در پست بعد به نکاتی چند قابل توجه نویسندگان وبلاگ ها، می پردازیم.